Linijka słońca, komfort widzenia, nasłonecznienie. Część II

Najbardziej popularne standardy odwołują się do różnych konceptów oświetleniowych i sposób mierzenia światła. W tej części omówimy WT, LEED i BREEAM.

Warunki Techniczne

§60 WT określa, że w budynkach mieszkalnych światło słoneczne w mieszkaniach wielopokojowych powinno docierać [1] do co najmniej jednego pokoju przez minimum 3 godziny w dniach równonocy, czyli między 21 marca i 21 września, w godzinach od 7.00 do 17.00. W zabudowie śródmiejskiej może to być zmniejszone do 1.5 godziny [2]. Ponadto Izba Architektów [3] sugeruje, że “Dla potrzeb obliczeń, za czas nasłonecznienia pomieszczenia przyjmuje się czas, w którym słońce pada bezpośrednio na płaszczyznę okna tego pomieszczenia wyznaczoną jego krawędziami w zewnętrznym licu elewacji.” I taki wyznacznik przyjmiemy.

Analizowana działka położona jest w centrum Warszawy, aby uniknąć jakichkolwiek sugestii, otoczenie zostało zmodyfikowane. Nowy wysokościowiec ma powstać na wolnej działce, w zabudowie śródmiejskiej. Dane dotyczące okolicznych budynków zostały pobrane z Openstreet Maps i za pomocą pluginu Elk otoczenie zbudowaliśmy najbliższe otoczenie. Będziemy analizować ilość godzin padających na elewację budynku oraz sprawdzać jak wpływa bryła budynku na najbliższą okolicę (ile godzin mniej słońca pada na elewacje istniejących budynków). Do wyznaczenia ilości godzin pomoże nam Ladybug – plugin dla Grasshoppera. Po określeniu szerokości geograficznej, Ladybug wyznacza promienie w dniach równonocy, i zostaną one użyte do symulacji ilości światła na elewację budynku. Grafika 01 pokazuje rezultaty analizy. Cała elewacja północna nie ma bezpośredniego dostępu do światła słonecznego, partery elewacji zachodniej i narożnik elewacji wschodniej mają małą ilość światła. Analiza sprawdza jedynie potencjał działki i przygotowuje informacje dla architekta, np, jak można podzielić mieszkania czy jak ukształtować program funkcjonalny. Warunki techniczne określają jeszcze współczynniki proporcji okien do podłogi oraz usytuowanie budynku. O tym w kolejnej części.

Warto tu wspomnieć o tym, że im dokładniejszy model okolicy będziemy używać, tym bardziej wiarygodne wyniki otrzymamy, do wstępnej analizy wystarczy podzielić elewację na siatkę, ale przy dalszych etapach projektu, należy używać dokładnych modeli. Zgodnie z zasadą “shitty input, shitty output”.

LEED

Jedną z kategori w LEED v4 jest Daylight czyli światło dzienne. Aby spełnić wymagania trzeba zapewnić ręczne lub automatyczne elementy, które będą regulować oślepianie (glare) i jedną z trzech opcji opartych na Spatial Daylight Autonomy, Illuminance Calculation albo Points of Daylight Floor Area. Do naszej analizy wykorzystamy Opcję 1: Spatial Daylight Autonomy (DA), która mówi: “ należy wykazać, poprzez symulację komputerową, że spatial Daylight Autonomy 300/50% na poziomie 55%, 75% lub 90% jest osiągnięta. Test należy przeprowadzić na powierzchni podłogi zazwyczaj używanej. 
i należy wykazać, poprzez symulację komputerową, że Annual Sunlight Exposure 1000,250 (ASE) nie przekracza wartości 10%. Punkty testowe powinny być w odległości nie większej niż 600mm i leżeć na wysokości 760mm”. Jasno widać, że wymagania LEED lepiej określają ilość i jakość światła we wnętrzu. Do symulacji DA i ASE możemy użyć programy Honeybee, kolejnej nakładki na Grasshoppera.

BREEAM
Według standardów BREEAM, światło należy do kategorii Visual Comfort (Hea01). Punkty można uzyskać w kategoriach: Glare (oślepianie), Światło dzienne, Widok na zewnątrz oraz Oświetlenie wewnętrzne i zewnętrzne. Daylight oparte jest o Daylight Factor czyli procentowy współczynnik porównujący ilość światła wewnątrz i na zewnątrz. Jak pisze w komentarzu do poprzedniej części @Marcin Brzezicki, współczynnik określany jest dla nieboskłonu jednolicie zachmurzonego
( wikipedia dodaje: CIE overcast Sky for 21 September at 12:00pm).

[1] Jak zauważa @Krzystof Leśniewski “Przyjmuje się też, że jeśli nawet na 1cm2 okna (wew. krawędź ściany) jest ten promień słoneczny to światło w pomieszczeniu jest zapewnione”
[2] Definicji zabudowy śródmiejskiej brak
[3] UWAGI Krajowej Rady Izby Architektów RP, 11.05.2016

Powered by WordPress.com.